Sla navigatie over

Economische legale migratie naar Brussel verbeteren

Brussel 20-12-2023 | Khadija Zamouri aan het woord in het Brussels parlement.
Economische migratie is een complex gegeven. Dat zien we ook meteen, naar gekende gewoonte, in de Belgische context. Het Brussels Gewest is niet degene die hierrond alles kan beslissen. De kwestie van het verblijf ligt nog altijd op federaal niveau. Binnen één land is dat ook logisch. Dat moet daarom niet betekenen dat er geen performant beleid kan gevoerd worden. Helaas zien we wel dat de procedures op nationaal niveau langer duren, en daardoor ook ingewikkelder worden, dan op Gewestelijk niveau. En die situatie valt moeilijk. Zeker omdat Brussel, als hoofdstad, aantrekkelijker is voor asielzoekers. Er loopt wel wat mis in het beleid, zoals de herverdeling, de begeleiding en zelfs de uitzetting. Maar daar kunnen we vanuit dit parlement weinig aan veranderen.

Dat was ook de positie die EDEM met haar rapport innam en die ze hier zijn komen voorstellen in de commissie. Met deze ordonnantie gebruikt u de bevoegdheden al bijzonder ruim, merkt onder andere de Raad van State op. Wij staan daar wel positief tegenover: liever een minister die proactief en voortvarend is dan iemand die de bevoegdheidsverdelingen als excuus gebruikt om op zijn/haar handen te zitten.

De ordonnantie brengt verbeteringen aan om de economische migratie te faciliteren. Er zijn veel beroepen, knelpuntberoepen, die maar niet ingevuld geraken. We spreken graag over welvaart en de bedreigingen daarvoor. Dan durven we al eens te vergeten dat die welvaart mede mogelijk gemaakt wordt door migranten. Een woonzorgcentrum of opvang zonder zorgpersoneel, een fabriek zonder werkkrachten, … Het zou niet lang blijven duren. En ook veel migranten die met een hoge opleiding of sterke skills hiernaartoe komen en mee verder innoveren en werken aan onze toekomst. Bovendien toont onderzoek dat bedrijven die diversiteit aanmoedigen, betere prestaties en productiviteit leveren.

Daar komt nog eens bovenop dat de Belgische economie vraagt, smeekt bijna, naar extra arbeidskrachten. Onze Brusselse, Vlaamse en Waalse werkgevers komen handen tekort. Het vormt een markante contradictie. Het kan niet de bedoeling zijn om vandaag de grenzen te sluiten voor de mensen die we morgen nodig hebben. De ordonnantie onderneemt positieve stappen om dat te vermijden en het aantrekken van talent te vergemakkelijken én te verduidelijken.

Tegelijkertijd mogen we de huidige werkzoekenden in ons Gewest niet vergeten. Brussel worstelt daarmee, net zoals andere steden zoals bv. Antwerpen. Die stedelijke context moet gebalanceerd worden tegenover economische migratie. Maar de ordonnantie voorziet dat evenwicht ook, bv. dat er door de werkgever eerst gekeken moet worden op de huidige arbeidsmarkt. We moeten de toestroom op een duurzame manier opvangen.

De focus moet voor die groep blijven liggen op opleiding en reactivering. Zeker bij de langdurig werkzoekenden, want het zit hem niet alleen in de skills maar ook de attitude. Wederom zien we daar het belang dat “werken moet lonen”. Daar is nog veel op te winnen, zowel op Gewestelijk als Federaal niveau. Ik las in de ordonnantie ook dat: “De regering mag een lijst opstellen van beroepen waarvoor een bestaande beroepsopleiding het mogelijk maakt werknemers binnen een redelijke termijn op te leiden.”  Ik vraag me dan af, meneer de minister, ligt die lijst al klaar? Hoe werd die bepaald, is dat in overleg met de sociale partners? Eenzelfde vraag over de verschillende uitzonderingen voor buitenlandse ondernemers in de ordonnantie. Het kan ook een mooi aanknopingspunt zijn om onze eigen gaten in te vullen en nieuwe beroepsopleidingen in het leven te roepen.

Qua privacy en persoonsgegevens waren er ook enkele opmerkingen van de Raad Van State, en de GBA. Ik ben blij dat daar rekening mee gehouden wordt. We moeten duidelijk bepalen welke informatie we hoe lang zullen bijhouden, zeker bij een kwetsbaarder publiek.

Ook de maximale integratie van de regeling tussen zelfstandigen en werknemers komt ons positief voor. Zelfstandigen en werknemers verschillen niet zoveel als dat sommige regels ons zouden doen geloven. Een rationalisatie daar is zeer welkom, en zou zich ook op andere vlakken en domeinen mogen verderzetten.

België is een land met een rijke migratiegeschiedenis en een open economie. Economische migratie biedt kansen, zowel voor de migrant zelf als het verwelkomende land. Zij het als werknemer of als zelfstandige. Economische groei rolt eruit voort, we verwelkomen mensen die willen bijdragen aan de economie en onze welvaart. Met de aanpassingen en impuls rond inburgering verzekeren we ook de integratie, wat een essentieel onderdeel is om de stap volwaardig te zetten. Wij geloven in die individuele vrijheid, de optie om eigen keuzes te maken, die uiteraard gepaard gaat met verantwoordelijkheden. Ook daar is het een balans.

Economische migratie geeft kansen voor individuele vrijheid, economische groei en culturele verrijking. We moeten die kansen grijpen en de uitdagingen errond doeltreffend aanpakken. De ordonnantie pakt de bureaucratie rond de procedures aan, om te verbeteren en te vereenvoudigen. Het gaat niet om een revolutie, maar een transparant en efficiënt instrument om snel op de tekorten op de arbeidsmarkt te reageren. Zodat wij als Gewest competitief, inclusief en welvarend blijven.

Meest recente berichten

Gemaakt door Code Nation via NationBuilder